hindi ko pa tapos yung epopost ko dapat, kulang kulang pa kasi e ^_^ sorry Elaine
Remember October 3? Nung na noticed ko nawala na yung funds ko dalawang bagay Agad yung naisip ko first ettxt ko si mama na kung pwede na ba akong umuwi? Second sympre wala naman akong pera that time kulang na kulang sakin yung current na pera ko nun magkano nalang ba natira sa nawala kong pera. Almost 300+ nalang yun at isang araw nalang yun kung tutuusin so yung second ko no choice yung cellphone isasangala ko for my budget kasi naman nasa novaliches kaya ako magkano ba yung ginagastos ko for a day
From the house (novaliches)
P9.00 – Tricycle
P30.00 – Fx
P12.00 – Mrt
P100 – Food
P25 – Etc.
Papunta palang yan kung back and forth also P252 sakit sa bulsa diba?
So tinext ko na si mama that time nung nawalan na nga ako nang funds. Isang text lang “ma pwede na ba akong umuwi dyan?” hinintay ko yung reply nya but she doesn’t replied to my text so understood na hindi pa kami okey. Ayaw ko mang gawin I have no choice hindi ako makakapasok sa office kung hindi ko to gagawin. Hindi ko naman malapitan si papa kasi laging wala malamang kasi pang gabi ako halos di nga kami nang kikita sa bahay e. kumbaga aking yung bahay pag umaga at sa kanya pag gabi. Minsan hindi din sya umuuwi.
Kinabukasan Oct 4 smile padin kahit mejo hindi okey kasi aman eto cellphone ko yung kauna unahang nabili ko using my own money sa dati kong work sa cheeryfoodarama kay sympre malungkot pero sa isip ko hindi ko naman sya ibebenta e isasangla ko lang. Grabe first time ko magsangla sa isang pawnshop.
Oct 5 pumunta si mama sa house, may magrerent kasi dun sa bahay nang auntie ko sya yung naasikaso. Ako naman that time e day off ko dami kong labahan (every time naman na pumupunta yun sa bahay deadmahan lang e) so katulad nang dati deadma padin after nung matapos na nyang kausapin yung magrerent at yung tipong pauwi na sya she ask me “kelan kaba uuwi?” sympre laki nang smile pero hindi nya nakikita yun. sabi nya akin, akin na yung ibang gamit mo at uuwi na ako dun ko narealize na ^_^ kahit anung mangyari hindi papabayaan nang ina ang kanyang anak. Haha drama e no ang panget hindi bagay, e naturingan naman may site ako e la pa aman akong maisip na topic well gawin ko muna tong diary.
Oct 7 Tuesday finally nakauwi na din sa commonwealth laki nang difference talaga pag doon ako. Sympre una sa lahat yung mapasahe
From house (commonwealth)
P20.00 – Bus
P30.00 – Etc
^_^ and that’s it, lapit lang sa ortigas e nightshift ako walang traffic. May dinner pa na nang preprepare sayo. ^_^ Im going to retrieve my cellphone this coming payday.
Naks naman, ganyan talaga, in every cloud there is a silver lining… teka tama ba yun??? basta… in every misfortune o tragedy na nangyayari satin, meron namang magandang hindi expected na mangyayari… next time ha, icheck muna kung nadispense ang pera bago tumengen sa checks… ^_^V
weeeh..tulo laway ako dun aha este tulo-luha ako dun ah.hahaha
Aww wala ako masabi
Reason for everything. Pera talaga mapapalitan din yan yung ibang bagay…
Checks kasi eh hahaha!
uy Cherry Foodarama hahaha! Sa Shaw? Yan malapit na groceryhan sa amin. Miss ko na talaga Pilipinas.
Kaya kapag nasa ATM, dapat sa ATM ang mata hehehe… Sya nga pala, bakit ATM machine ang tawag eh ATM – automated teller machine… May machine na na tatawagin pang machine? hehe sidenote lang boss
dami taga subaybay nang buhay ko hahaha ^_^
uu nga noh? parang automated teller machine machine? haha ang panget.. hehe ganun din kasi tawag nila e